تبليغاتX
بهانه ی من

بهانه ی من

هر رفتنی رسيدن نيست ولی برای رسيدن راهی جز رفتن نيست

نازنینم!!

چه مفت از دست رفتی!!!

بخاطر مترسکی 

که در باغ زندگی ات

وارد شد...؟!

چه زیباست تجربه یک حس جدید

حسی زیباتر از عشق

حسی با یک دنیا آرامش

حسی....؟

تنفر از تو 

بهانه ی من!!!!      

+ نوشته شده در دوشنبه هفدهم تیر 1387ساعت 21:54 توسط پدرام |


همه از پروانه مي گن و سوختنش تو شعله هاي شمع يا از آب شدن آروم آروم شمع
اما هيچ کس نميگه شمع و گل و پروانه
. گل ناديده گرفته ميشه...گلي که عاشق پروانه اس...پروانه اي که به هواي شمع اونو رها کرده...گل سوختن معشوق رو از دور نظاره مي کنه...نمي تونه فرياد بزنه فقط پرپر ميشه و افسوس مي خوره که چرا کسي عشق اونو نمي شناسه
ميگن گل بي وفاست،نه،بي وفايي ميبينه،نا مردمي ها مي بينه که اين قدر زود راهي سفر ميشه

+ نوشته شده در دوشنبه هفدهم تیر 1387ساعت 21:26 توسط پدرام |


موقعي كه مي خواستمت مي ترسيدم نگات كنم،موقعي كه نگات كردم

ترسيدم باهات حرف بزنم. موقعي كه باهات حرف زدم ترسيدم نازت

كنم،موقعي كه نازت كردم ترسيدم عاشقت بشم حالا كه عاشقت شدم

ميترسم از دستت بدم 
                                  

                                            

                                     

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم آبان 1386ساعت 12:55 توسط پدرام |


اگر بادیگرانش بود میلی

            چرا مشک مرا بشکست لیلی

+ نوشته شده در پنجشنبه سوم آبان 1386ساعت 19:49 توسط پدرام |


گفته بودم که اگر بوسه دهد توبه کنم که دگر بار از این خطاها نکنم

تاکه برداشت لبش از لب من توبه کردم که دگر توبه بیجا نکنم...

+ نوشته شده در پنجشنبه سوم آبان 1386ساعت 15:8 توسط پدرام |


 

    تو دلم يه خونه دارم
            خونه اي از غم و غصه
                    خونه اي كه چهار ديوارش

                          داره از اون صد تا قصه
                                 رو در و ديواره خونه

                                         يه وجب غبار نشسته

                                              آخه مي دوني چراااااااا؟

                                                      صاحبش رفته...

    بي خودي خنديديم...

        كه بگوييم دلي خوش داريم...

                 بي خودي حرف زديم...

                       تا بگوييم زبان هم داريم...

                            ما به هر ديواري ...

                                 آيينه بخشيديم...

                                      كه تصور بكنيم...

                                              يك نفر با ماست...


+ نوشته شده در چهارشنبه دوم آبان 1386ساعت 16:16 توسط پدرام |


 

بذار خیال کنم هنوز


ترانه هامو میشنوی


هنوز هوامو داری و


هنوز صدامو میشنوی


بذار خیال کنم هنوز


یه لحظه از نیازتم


اگه تموم قصه هام


هنوز ترانه سازتم

بذار خیال کنم هنوز


پر از تب و تاب منی


روزا به فکر دیدنم


شبا پر از خواب منی


بذار خیال کنم تو دلتنگات


غروب که میشه یاد من میفتی


تویی که قصه ی طلوع عاشق


گفتی و دوست دارمو نگفتی

بذار خیال کنم منم


اون که دلت تنگه براش


اونی که وقتی تنهایی


پر میشی از خاطره هاش


اونکه هنوز دوسش داری


اونکه هنوز هم نفسه


بذار خیال کنم منم


اونی که بودنش بسه

دوباره فال حافظ و


دوباره توی فالمی


بذار خیال کنم بی تو


اگر چه بی خیالمی

بذار خیال کنم تو دلتنگات


غروب که میشه یاد من میفتی


تویی که قصه ی طلوع عاشق


گفتی و دوست دارمو نگفتی


گفتی و دوست دارمو نگفتی



+ نوشته شده در چهارشنبه دوم آبان 1386ساعت 16:14 توسط پدرام |


میخوام بگم دوستت دارم یه پنجره به آسمان

به این شب آیینه دزد ، به تک درخت کوچمون

 میخوام بگم دوستت دارم به تو به اسم نقطه چین

 به گریه های بی هوا به کولی کوچه نشین

 میخوام بگم دوستت دارم به هر رفیق نا رفیق به شاعرهای بی غزل به جنگل های بی حریق

 میخوام بگم دوستت دارم به قاتلم به روزگار به اون کسی که میندازه به گردنم طناب دار

 دنیای ما عوض میشه تنها با این جمله ناب

 دوستت دارم .. دوستت دارم

دوستت دارم تو این عذاب

میخوام بگم دوستت دارم به بادبادک یه مدرسه به ترکه خیس انار کنار درس هندسه

میخوام بگم دوستت دارم به مرغ عشق بی قفس به جغد پیر بد صدا به نی زنای بی نفس

میخوام بگم دوستت دارم به هر چه خوبه هر چه بد

به خونه های کاهگلی به سیبای توی سبد

میخوام بگم دوستت دارم یه بغض تلخ انتظار به بدترین فصل سفر

به آخرین صوت قطار

دنیای ما عوض میشه تنها با این جمله ناب

دوستت دارم .. دوستت دارم

دوستت دارم تو این عذاب

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 17:39 توسط پدرام |


هر وقت که دل کسی را شکستید روی دیوار میخی بکوب تا ببینی که چقدر دل شکستی

هر وقت که دلشان را بدست آوردی میخی را از روی دیوار بکن تا ببینی که چقدر دل بدست آوردی

اما چه فایده که جای میخ می ماند روی دیوار 

+ نوشته شده در سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 16:16 توسط پدرام |


شاخه با ريشه ي خود حس غريبی دارد

باغ امسال چه پاييز عجيبی دارد

غنچه کم آب شده مثل کويری تشنه

شايد از جای دگر مزرعه شيبی دارد

سيب هر سال در اين فصل شکوفا می شد

باغبان کرده فراموش که سيبی دارد

+ نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم شهریور 1386ساعت 18:35 توسط پدرام |


 

زمان!

به من آموخت که دست دادن معني رفاقت نيست....
بوسيدن قول ماندن نيست.....
و عشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن نيست....

 

+ نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم شهریور 1386ساعت 18:33 توسط پدرام |


غربت ديرينه ام را با تو قسمت مي كنم/ تا ابد با درد و رنج خويش خلوت مي كنم

 رفتي و با رفتنت كاخ دلم ويرانه شد /من در اين ويرانه ها احساس غربت ميکنم

+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم شهریور 1386ساعت 3:4 توسط پدرام |


عاشقان واقعي هيچ گاه نگاه خود را به يكديگر نمي دوزند بلكه با هم به يك جا مي نگرند...

+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم شهریور 1386ساعت 3:1 توسط پدرام |


مانده ام در کوچه های بی کسی / سنگ قبرم را نمی سازد کسی

مردم خاکسترم را باد برد/ بهترین یارم مرا از یاد برد


 

+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم شهریور 1386ساعت 2:57 توسط پدرام |


سیب سرخی را به من بخشید و رفت

                                         ساقه سبز دلم را چید و رفت

عاشقی های مرا باور نکرد

                                         عاقبت بر عشق من خندیدو رفت

اشک در چشمان سردم حلقه زد

                                          بی مروت گریه ام را دید و رفت


+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم شهریور 1386ساعت 2:49 توسط پدرام |


قلبم رو شكستي ولي من بيشتر از قبل دوستت دارم ميدوني چرا ؟؟؟ چون حالا هر تيكه از قلبم تورو جداگونه دوست داره


+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم شهریور 1386ساعت 2:49 توسط پدرام |


خودم را مبتلا کرده بودم

خودم را خاک پات کرده بودم

ندانستم که بی مهری و گر نه

همان اول رهایت کرده بودم


+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم شهریور 1386ساعت 2:48 توسط پدرام |


هرگز هیچ حسرتی در دنیا این چنین یک جا جمع نمی شود که در این سه کلمه او مرا دوست ندارد


+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم شهریور 1386ساعت 2:46 توسط پدرام |


از شمع يک چيز آموختم:ايستاده بميرم بي صدا بميرم به پاي دوست بميرم

+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم شهریور 1386ساعت 2:43 توسط پدرام |


ميگن شمشير تيز همه چيز را دوتا ميکنه! بنازم به شمشير عشق

 

که دوتا را يکی ميکند

+ نوشته شده در جمعه نهم شهریور 1386ساعت 13:25 توسط پدرام |